Σωκράτης Γκιόλιας Επικοινωνία

Σκέψεις Νοεμβριανές…

Συγχωρέστε με… που δεν ανησυχώ πια το ίδιο για τα παιδιά του Γκιόλια…

Θα ’ναι άνθρωποι περήφανοι, με καμάρι για την ύπαρξή τους και για τον πατέρα που τους εγέννησε…
Θα ’ναι άνθρωποι λεβέντες και με τσαγανό, σφυρηλατημένοι στην γενναιότητα που απαιτεί το χτύπημα απ’το καλέμι της αλήθειας…
Θα ’ναι άξιοι και χρήσιμοι, γιατί άξια πολύ είναι και η οικογένεια που θα τους ανα-θρέψει καταβολάδια…

Δεν ανησυχώ πια τόσο για τα παιδιά του Γκιόλια… στο κάτω-κάτω… υπό συνθήκες πατρικής απουσίας και εξαιρετικά δυσχερούς βιοτής δεν μεγάλωσε και ατσαλώθηκε κι αυτός ο ίδιος ο Σωκράτης;
Δεν ανησυχώ …στο κάτω-κάτω… ορφανοίς τε και χήραις… αναλαμβάνει Κύριος ο Θεός….

Όμως ΑΝΗΣΥΧΏ που φαίνεται λες και τώρα ο πάταγος από το έγκλημα πέρασε και … η ζωή συνεχίζεται… χωρίς καμιά ανησυχία να ακούγεται ακριβώς γι’αυτό…
ΑΝΗΣΥΧΏ με όλους εμάς και με το τώρα… γιατί δεν ξέρω πόσο καιρό η κραυγή μας μπορεί να κρατηθεί ζωντανή περιμένοντας… Φοβάμαι μήπως υποτονήσει στην αυτοσυγκράτηση μιας παρατεταμένης αναμονής… και τελικά σβήσει…

Δεν πιστεύω πως αυτοί που ‘δε θα σωπάσουν ούτε λεπτό’ θα σκέφτονται επουδενί ότι αποστολή εξετελέσθη… κι ΑΝΗΣΥΧΩ με την ακινησία που αντικρίζω μπαίνοντας καθημερινά στο site του Σωκράτη, μόλις ελάχιστες μόνο εβδομάδες αφότου άνοιξε… τι σημαίνει αυτό;;;

ΑΝΗΣΥΧΩ που πλησιάζουν ημέρες ‘Πολυτεχνείου’ και που συμβατικά θα περάσουν… δε βλέπω να… ζει το Πολυτεχνείο… το σκοτώνουν οι …σελίδες από ιστό… ταραντούλας… που αυτό το – απ’την έξω πια – σύμβολο της πολιτικής ανατροπής μέσα του σήμερα φιλοξενεί…

Μόλις 4 μήνες μετά από μια αδίστακτη δολοφονία, που στη νοημοσύνη μας ποτέ δε χώρεσε η αρχιτεκτονική της ως τρομοκρατική… εμείς δεν διστάζουμε που σχεδόν …συνεχίζουμε… τι ακριβώς είδος ζωής συνεχίζουμε;

ΑΝΗΣΥΧΩ που δε γίναμε ακόμα ποτάμι… που ενώ το ξέρω είμαστε κάμποσοι, μοιάζει πια να μην ανταμώνουμε… (αλήθεια, κι εκείνο το forum στο site γιατί το χάσαμε; )

Συγχωρέστε μου που δεν ανησυχώ πια τόσο για τα παιδιά του Γκιόλια… ΠΟΛΥ αρχίζω και ΑΝΗΣΥΧΩ για όλους εμάς … για τον κόσμο που τα παιδιά αυτά θα βρουν και που θα είμαστε μέρος του… τι θα τους πούμε…;;;

Εστάλη από τον/την Ευαγγελία

up
down
Αφιερώσεις
  • Ο Νίκος αφιερώνει στην Αδαμαντία

    Ο Νίκος αφιερώνει στην Αδαμαντία…

  • Αφιέρωση Μέρος 1ο

    Ο Άρης Καραγιώργος αφιερώνει στον Σωκράτη…

  • Κατερίνα Γκιόλια

    Η Κατερίνα Γκιόλια οκτώμιση χρόνων…..

  • Ιωάννης Παπαδάτος

    Ο Ιωάννης Παπαδάτος πέντε χρόνων…..

  • Απόστολος Παπαδάτος

    O Αποστόλης Παπαδάτος εφτά χρόνων…..

  • Αλέξανδρος Ραμαντάνης

    Αλέξανδρος Ραμαντάνης εφτά χρόνων…..

next
Μηνύματα για τον Σωκράτη

Καλό κουράγιο

» Εστάλη από τον/την Δημήτρης

2011

» Εστάλη από τον/την ΦΑΝΗΣ

Απλα λεξεις…

» Εστάλη από τον/την Βαγια Μπ.