Σωκράτης Γκιόλιας Επικοινωνία

Περί αναστημάτων ο λόγος… ή Η Ζωή μετά…

Σωκράτη, υπήρξες πολύ μεγάλος για τα μέτρα του κόσμου τούτου… γι’αυτό και δε σε χώρεσε ο τόπος μας… το ανάστημά σου ήταν απειλή… μπρος του σάστιζε η χαμηλοτάβανη λογική των συμφερόντων… μη μπορώντας να διαχειριστούν τη μικρότητά τους οι φαύλοι μόνο όπλο βρήκαν τη δολοφονία.

Ένα χρόνο τώρα η Ελλάδα όλη υποφέρει τη φτώχια της απουσίας σου… κι ας μη το συνειδητοποιεί… το ξέρουν όμως όσοι σε ήξεραν… Βαρύ το κενό…
Δεν ξέρω ποια φτώχια όμως είναι χειρότερη, αυτή που υποφέρουμε καθόσο μας λείπεις ή εκείνη που είχαμε ούτως ή άλλως και εξαιτίας της σε χάσαμε;;; Ετούτη η δεύτερη με τρομάζει, δε στο κρύβω, απείρως περισσότερο… Μας κρατά εγκλωβισμένους σε βίο ανεπίγνωστων μικροτήτων: μεγάλα ή μικρά εφήμερα συμφέροντα, μυωπικές αντιλήψεις της πραγματικότητας, μικροψυχία και καρδιές στενές, μάταιες βραχύπνοες φροντίδες αναλώσιμου βίου … κι όλο αυτό το λογαριάζουμε ζωή… και δεν υποψιαζόμαστε οι για τα καλά χρεωκοπημένοι πως αυτοί που όντως Ζουν δε χωρού
ν σ’όλο αυτό… γι’αυτό και ‘φεύγουν’…

Ένα χρόνο τώρα σε θυμόμαστε καθημερινά, μιλάμε ή δε μιλάμε, καμιά φορά λέμε φωνάζουμε ακόμα, με δέος κάποτε πως η μνήμη σου δεν έχει ανάγκη τις φωνές μας και πως μήπως από σεβασμό να σε αφήσουμε στην ησυχία σου… αφού εσύ δε χωρούσες, δε συμβιβαζόσουν, το μπόι σου δε μέριαζες, κι αφού εμείς χώρο για αναστήματα δεν αφήνουμε… Τόπον ουκ είχα, θα λες, η αλήθεια δε χωρούσε, θα λες, ήταν μεγάλη και δεν την άντεξαν…

Από φωνή δεν ξέρω αν έχει ανάγκη η μνήμη σου ή εμείς… που δε λέμε να ξυπνήσουμε… απ’τη φτώχια του ‘it’s ok’ που διάγουμε βίο χρεωκοπημένο από Ζωή, Αλήθεια και Ήρωες… Και αφού με α-λήθεια δε ζούμε, υπογράφουμε μνημόνια λήθης και αποχαύνωσης, συμβάσεις με το ‘it’s ok’ μιας πανδαμάζουσας καθημερινότητας… Είμαστε πάμφτωχοι Σωκράτη, γιατί κι εδώ να ήσουν πάλι δε θα αναγνωρίζαμε την αξία σου, δε θα σε αξιοποιούσαμε… και πάλι τυφλά ποντίκια κι όχι θαρραλέα τρωκτικά, θαρρώντας πως it’s ok… ενώ δεν είναι… IT’S NOT Ok!!!!! Τίποτα δεν είναι ok… ο μόνος λυτρωμένος εί
σαι εσύ, μες το μεγαλείο της αλήθειας για την οποία τα δωσες όλα!

Κοιτάζω το site σου και σαστίζω, ζωντανεύει πάλι εκείνο το απερίγραπτο πρωινό… μούδιασμα ξανά… Ας μείνει η μνήμη σου αιώνια, ας είναι η ίδια παρηγοριά σ’εκείνους που παλεύουν με το απλήρωτο κενό της πρόωρης
αναχώρησής σου. Η νύχτα εδώ προχωρά… Καληνύχτα Έλλάδα…καληνύχτα κόσμε… Καλημέρα Σωκράτη… παρακαλώ σου τα μέτρα της ‘χώρας’ μου μη λησμονάς…

Εστάλη από τον/την Ευαγγελία

up
down
Αφιερώσεις
  • Ο Νίκος αφιερώνει στην Αδαμαντία

    Ο Νίκος αφιερώνει στην Αδαμαντία…

  • Αφιέρωση Μέρος 1ο

    Ο Άρης Καραγιώργος αφιερώνει στον Σωκράτη…

  • Κατερίνα Γκιόλια

    Η Κατερίνα Γκιόλια οκτώμιση χρόνων…..

  • Ιωάννης Παπαδάτος

    Ο Ιωάννης Παπαδάτος πέντε χρόνων…..

  • Απόστολος Παπαδάτος

    O Αποστόλης Παπαδάτος εφτά χρόνων…..

  • Αλέξανδρος Ραμαντάνης

    Αλέξανδρος Ραμαντάνης εφτά χρόνων…..

next
Μηνύματα για τον Σωκράτη

Μετά θάνατον ζωή

» Εστάλη από τον/την Γιώργος Πετρόπουλος

Για την Αδαμαντία Γκιόλια

» Εστάλη από τον/την Όλγα Παλαιολόγου

Σκέψεις Νοεμβριανές…

» Εστάλη από τον/την Ευαγγελία